Kısa cevap
Yıllık ücretli izne hak kazanmak için deneme süresi de içinde olmak üzere en az bir yıl çalışmış olmak gerekir (İş K. m.53). İzin süresi hizmet süresine göre belirlenir: bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dâhil) 14, beş yıldan fazla on beş yıldan az 20, on beş yıl ve daha fazla 26 günden az olamaz; on sekiz yaşından küçük ve elli yaşından büyük işçilerde bu süre 20 günün, yer altı işlerinde çalışanlarda ise dört gün artırılmış hâlinin altına inemez. İzin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz; bu günler izne eklenir (m.56). Kullanılmayan izin, iş sözleşmesi devam ederken ücrete çevrilemez ve izin hakkından vazgeçilemez; sözleşme sona erdiğinde kullanılmayan izin süreleri son ücret üzerinden ödenir ve beş yıllık zamanaşımı bu tarihte işlemeye başlar (m.59 ve Ek m.3).
Beş adımda izin hesabı
-
Bir yılın dolduğu tarihi bulun
İzin hakkı, işe başlanan günden itibaren deneme süresi de içinde olmak üzere bir yıl çalışmakla doğar (İş K. m.53). Sonraki izin hakları, bir önceki hakkın doğduğu günden başlayarak hesaplanır (m.54).
-
Kıdem kademenizi belirleyin
Bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dâhil) 14 gün, beş yıldan fazla on beş yıldan az 20 gün, on beş yıl ve daha fazla 26 günden az izin verilemez (m.53).
-
Yaş ve iş kolu istisnalarını uygulayın
On sekiz yaşından küçük ve elli yaşından büyük işçilerde izin 20 günden az olamaz; yer altı işlerinde çalışanların izin süreleri dörder gün artırılır (m.53).
-
İzne rastlayan tatilleri ekleyin
İzin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz; izin bu günler kadar uzar (m.56).
-
Kalanı ve devreden günleri çıkarın
Hak edilen izinden kullanılan günler düşülür. Kullanılmayan izin kendiliğinden yanmaz; sözleşme sona erdiğinde son ücret üzerinden ödenir (m.59).
Kıdeme göre izin günü: 14 · 20 · 26
İş Kanunu m.53 üç kademe sayar ve üçünü de “…günden az olamaz” diye yazar. Bu, kademelerin bir tavan değil taban olduğu anlamına gelir: iş sözleşmesi ya da toplu iş sözleşmesi izni artırabilir, azaltamaz. Yıllık ücretli izin hakkından vazgeçilemez (m.53/2) — “izin istemiyorum, ücretini alayım” biçiminde bir anlaşma işçiyi bağlamaz.
| Hizmet süresi (kıdem) | En az izin | Dayanak |
|---|---|---|
| 1 yıldan 5 yıla kadar (5 yıl dâhil) | 14 gün | m.53/4 |
| 5 yıldan fazla, 15 yıldan az | 20 gün | m.53/4 |
| 15 yıl ve daha fazla | 26 gün | m.53/4 |
| 18 yaş ve altı ya da 50 yaş ve üstü işçi | 20 günden az olamaz | m.53/5 |
| Yer altı işlerinde çalışan işçi | yukarıdaki süreler + 4 gün | m.53/6 |
Beşinci yıl tuzağı
Kademe cümlesi “bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dâhil)” der. Yani beşinci yılın tam dolduğu gün hak edilen izin hâlâ 14 gündür; 20 güne çıkabilmek için kıdemin beş yılı aşması gerekir. Pratikte bu, altıncı hizmet yılının sonunda doğan izindir. Aracı beş yıl kıdemle çalıştırdığınızda takvimde 14 kare boyanmasının sebebi budur; bir yıl sonra aynı hesabı yaptığınızda kare sayısı yirmiye çıkar.
Yaş ve yer altı istisnaları birlikte uygulanır
Yaş istisnası bir tabandır (20 günün altına inilemez), yer altı istisnası ise bir artırımdır (dörder gün eklenir). İkisi bir arada bulunduğunda araç, artırımı uygulanmış tabanı esas alır: on sekiz yaşındaki bir yer altı işçisinin izni 14 + 4 = 18 değil, 24 günden az olamaz. Kanun bunu “yirmi günün, yer altı işlerinde çalışanlarda dört gün artırılmış hâlinin altına inemez” biçiminde kurar.
Kimlere uygulanmaz
Niteliği itibarıyla bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde çalışanlara İş Kanunu’nun yıllık ücretli izin hükümleri uygulanmaz (m.53/3). Bir işyerinde “mevsimlik” denmesi tek başına yetmez: iş gerçekten yılın belirli bir döneminde yoğunlaşıyor mu, yoksa çalışma yıl boyunca mı sürüyor — bakılan budur. İş Kanunu kapsamına hiç girmeyen hizmet sözleşmeleri için ise Türk Borçlar Kanunu’nun ayrı rejimi vardır.
“Bir yıl” nasıl hesaplanır?
İzin hakkı, işe başlanan günden itibaren deneme süresi de içinde olmak üzere bir yıl çalışmakla doğar (m.53/1). Deneme süresi ayrıca beklenmez; bir yılın içindedir. Takvimde bu tarih çift halkalı kare ile işaretlenir — hakkın doğduğu gün, sonraki bütün yılların da başlangıç noktasıdır.
Sonraki izin hakları için geçmesi gereken bir yıllık süre, bir önceki hakkın doğduğu günden başlayarak hesaplanır (m.54/3). Yani izin yılı takvim yılı değildir: 15 Nisan’da işe giren biri için hizmet yılı her 15 Nisan’da yenilenir ve hesap yılını değiştirdiğinizde takvimdeki halka da o tarihe taşınır.
Süreler birleştirilir
Bir yılın hesabında, işçinin aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştığı süreler birleştirilerek göz önüne alınır (m.54/1). Şubeler arası nakil kıdemi sıfırlamaz. Aynı maddede, işçinin o işverenin İş Kanunu kapsamına girmeyen işyerlerinde geçirdiği sürelerin de hesaba katılacağı yazılıdır. İşyeri devredilmişse devralan işveren, devirden önceki süreleri de dikkate alır. Alt işveren işçilerinden alt işvereni değiştiği hâlde aynı işyerinde çalışmaya devam edenlerin izin süresi de aynı işyerinde çalıştıkları süreler üzerinden hesaplanır (m.53/son).
Devamsızlık bir yılı öteler, silmez
Bir yıllık süre içinde m.55’te sayılan hâller dışındaki sebeplerle devam kesilirse, bu boşlukları karşılayacak kadar hizmet süresi eklenir ve bir yılın bitiş tarihi gelecek hizmet yılına aktarılır (m.54/2). Kesinti hakkı yok etmez; hakkın doğduğu tarihi ileri kaydırır. Aracın “hizmet yılının dolduğu tarih” çıktısı bu kaydırmayı bilmez — ücretsiz izin gibi uzun kesintiler varsa tarihi elle öteleyin.
Çalışılmış gibi sayılan hâller (m.55)
Aşağıdaki günlerde işçi fiilen çalışmasa da bir yılın hesabında çalışmış sayılır:
- Kaza veya hastalık nedeniyle işe gidilemeyen günler — ancak m.25/I-(b)’deki bildirim süresini altı hafta aşan kısım sayılmaz.
- Kadın işçilerin doğumdan önce ve sonra çalıştırılmadıkları günler (m.74).
- Muvazzaf askerlik dışında manevra veya kanundan doğan bir görevle geçen günler — yılda 90 günü aşan kısım sayılmaz.
- Zorlayıcı sebeple işin bir haftadan çok tatil edilmesi hâlinde, işçinin çalışmadan geçirdiği sürenin on beş günü (işe yeniden başlaması şartıyla).
- Çalışma süresinden sayılan hâller (m.66): işveren emrinde hazır beklenen süreler, iş yerine ulaşım için işverence sağlanan taşıtta geçen süre ve benzerleri.
- Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri.
- İşçinin kurul, komisyon ve sendika temsilciliği görevleri sebebiyle işine devam edemediği günler.
- İşveren tarafından verilen diğer izinler ile kısa çalışma süreleri.
- Kanunun uygulanması sonucu işçiye verilmiş bulunan yıllık ücretli izin süresinin kendisi.
Son madde küçük görünür ve pratikte en çok yanlış uygulanandır: izinde geçen günler, sonraki izne hak kazanmak için gereken bir yılın içinde sayılır. İzne çıkmak bir sonraki izni ötelemez.
İzne rastlayan tatiller sayılmaz
Sayfanın en çok yanlış bilinen kuralı budur ve tek cümledir: “Yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz” (m.56). Bu günler izinden düşülmez; izne eklenir. Takvimde çapraz taralı kareler tam olarak bunlardır: izin aralığının içindedirler ama hiçbiri izin gününüzü yemez.
Kuralın kaynağı yalnız m.56 değildir. m.55, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerini çalışılmış gibi sayılan hâller arasında da sayar — yani bu günler hem bir yılın hesabında çalışılmış sayılır hem de izinden düşülmez.
Örnek: 14 günlük izin takvimde 22 gün sürüyor
2026 takviminde, hafta tatili yalnız pazar olan bir işyerinde 11 Mayıs Pazartesi başlayan 14 günlük izin şöyle yürür:
| Aralık | Ne oluyor | İzinden düşen |
|---|---|---|
| 11–16 Mayıs | Altı iş günü | 6 gün |
| 17 Mayıs | Pazar — hafta tatili | — |
| 18 Mayıs | İş günü | 1 gün |
| 19 Mayıs | Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı | — |
| 20–23 Mayıs | Dört iş günü | 4 gün |
| 24 Mayıs | Pazar — hafta tatili | — |
| 25 Mayıs | İş günü | 1 gün |
| 26 Mayıs | Kurban Bayramı arifesi — tatil 13.00’te başlar | 1 gün |
| 27–30 Mayıs | Kurban Bayramı | — |
| 31 Mayıs | Pazar — hafta tatili | — |
| 1 Haziran | İş günü — iznin son günü | 1 gün |
Toplam: 14 izin günü, 8 eklenen tatil günü, 22 takvim günü. İşçi 2 Haziran Salı işbaşı yapar. Takvimin mayıs sütununu açıp 11’den 1 Haziran’a kadar bakın: düz dolgulu kareler hakkınızdan düşenler, çapraz taralı olanlar aradaki tatillerdir. Aynı iznin cumartesi de tatil sayılan bir işyerinde kaç gün süreceğini görmek için hafta tatili düzenini değiştirin — aradaki fark üç gündür.
Cumartesi: kanun değil, sözleşme belirler
Kanun “hafta tatili” der ve bu bir gündür (m.46: yedi günlük zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saat). Beş gün çalışılan bir işyerinde cumartesi kanuni hafta tatili değil akdi tatildir; yerleşik uygulamada yıllık izin hesabında iş günü sayılır ve izinden düşülür. Sözleşme veya toplu iş sözleşmesiyle aksi kararlaştırılabilir. Araç bu tercihi varsaymaz, sorar: iki cevap arasındaki fark 20 günlük bir izinde üç ilâ dört gündür.
İzinden sayılmayan günlerin tam listesi
2429 sayılı Kanun ulusal bayramı, resmî bayramları ve genel tatil günlerini sayar. Sabit tarihli olanlar takvimde her yıl aynı yerdedir:
| Tarih | Gün | Niteliği |
|---|---|---|
| 1 Ocak | Yılbaşı | Genel tatil |
| 23 Nisan | Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı | Resmî bayram |
| 1 Mayıs | Emek ve Dayanışma Günü | Genel tatil |
| 19 Mayıs | Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı | Resmî bayram |
| 15 Temmuz | Demokrasi ve Millî Birlik Günü | Resmî bayram |
| 30 Ağustos | Zafer Bayramı | Resmî bayram |
| 28 Ekim | Cumhuriyet Bayramı — 13.00’ten itibaren | Ulusal bayram · yarım gün |
| 29 Ekim | Cumhuriyet Bayramı | Ulusal bayram |
| Değişken | Ramazan Bayramı — arife 13.00’ten itibaren 3,5 gün | Dinî bayram |
| Değişken | Kurban Bayramı — arife 13.00’ten itibaren 4,5 gün | Dinî bayram |
Dinî bayramların tarihi kamerî takvime göre belirlenir; her yıl yaklaşık on bir gün geriye kayar ve resmî karşılığı Diyanet’in ilan ettiği takvimdir. Takvim aracı bu tarihleri dar bir tablodan okur: tabloda olmayan bir yıl seçtiğinizde dinî bayramlar hiç işaretlenmez ve sayfa bunu takvimin üstünde söyler. Sessizce “o yıl dinî bayram yokmuş gibi” hesaplamak, izin bitişini yedi güne kadar yanlış gösterirdi.
Yarım günler: takvimde yarım dolu kare
Cumhuriyet Bayramı 28 Ekim saat 13.00’te, dinî bayramlar da arife günü 13.00’te başlar. Bu sayfa yarım günleri iş günü sayar ve bunu gizlemez: m.56 izinden saymadığı günleri “gün” olarak yazar, öğleden sonra başlayan bir tatil ise o günü bütün bir tatil gününe çevirmez. İşyerinizde arife tam gün tatil uygulanıyorsa sonuç bir gün kayar; takvimde yarım dolu kareleri sayıp elle düzeltebilirsiniz.
Rapor, ücretsiz izin ve yol izni
İşveren tarafından yıl içinde verilmiş diğer ücretli ve ücretsiz izinler ile dinlenme ve hastalık izinleri yıllık izne mahsup edilemez (m.56/4). Rapor günlerinin yıllık izinden düşülmesi bu hükme aykırıdır. İzin sırasında alınan rapor da aynı kapıdan geçer: rapor günleri izinden sayılmaz.
İznini işyerinin bulunduğu yerden başka bir yerde geçirecek işçiye, istemesi ve belgelemesi koşuluyla gidiş ve dönüşte yolda geçecek süreyi karşılamak üzere toplam dört güne kadar ücretsiz yol izni verilmesi zorunludur (m.56/6). Bu izin ücretsizdir ve yıllık izne eklenir; talep edilmedikçe kendiliğinden işlemez.
İznin bölünmesi ve on gün şartı
Kural nettir: yıllık ücretli izin işveren tarafından bölünemez (m.56/1) ve iznin m.53’teki süreler içinde sürekli bir şekilde verilmesi zorunludur (m.56/2). Bunun tek istisnası tarafların anlaşmasıdır: bu hâlde izin, bir bölümü on günden aşağı olmamak üzere bölümler hâlinde kullanılabilir (m.56/3).
Pratik karşılığı şudur: 20 günlük izinde bir bölüm en az 10 gün olmak zorundadır; kalan 10 gün daha küçük parçalara ayrılabilir. 14 günlük izinde de aynı şart geçerlidir — 10 + 4 olur, 7 + 7 olur, ama 5 + 5 + 4 olmaz. İşverenin tek taraflı olarak izni günlere bölmesi kanuna aykırıdır ve idari para cezası doğurur (m.103).
Eski metne dikkat
m.56/3’ün eski hâli “bir bölümü on günden aşağı olmamak üzere en çok üçe bölünebilir” diyordu. Bu sayı sınırı 2016’da kaldırıldı; bugünkü metin yalnız on gün şartını koruyor. İnternette dolaşan “izin en fazla üçe bölünür” cümlesi yürürlükten kalkmış bir metne dayanıyor.
İzni kim, ne zaman belirler?
İzin dönemini işveren belirler; ancak bu keyfî bir yetki değildir. Usul, İş Kanunu m.60’a dayanılarak çıkarılan Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği’nde düzenlenmiştir ve işvereni bir sıraya bağlar:
- İşçi, iznini kullanmak istediği tarihi kural olarak en az bir ay önce işverene yazılı olarak bildirir.
- İşveren, işin gereklerini ve işçinin talebini birlikte değerlendirerek izin dönemini belirler.
- Yüzden fazla işçi çalıştıran işyerlerinde izin kurulu kurulur; izinler bu kurul tarafından çizelgeye bağlanır.
- İşveren, çalıştırdığı işçilerin izin durumlarını gösteren izin kayıt belgesi tutmak zorundadır.
Yönetmelik ayrıca toplu izin uygulamasına izin verir: işveren, nisan ayı başı ile ekim ayı sonu arasındaki bir dönemde işyerinin tamamını ya da bir bölümünü kapsayan toplu izin uygulayabilir. Takvimin bu aralığı — nisandan ekime kadar olan sekiz sütun — pek çok işyerinde iznin fiilen kullanıldığı bölgedir.
Alt işveren işçileri bakımından ek bir denetim yükümlülüğü vardır: asıl işveren, alt işverence çalıştırılan işçilerin hak kazandıkları yıllık izin sürelerinin kullanılıp kullanılmadığını kontrol etmek ve ilgili yıl içinde kullanılmasını sağlamakla yükümlüdür (m.53/son).
Kullanılmayan izin devreder mi, yanar mı?
Yanmaz. m.54/4, işçinin her hizmet yılına karşılık iznini gelecek hizmet yılı içinde kullanacağını söyler; ancak bu süre içinde kullanılmamasına bağlanmış bir hak kaybı yaptırımı yoktur. Kullanılmayan izin birikir ve iş sözleşmesi sona erdiğinde ücrete dönüşür (m.59). “Bir yıl içinde kullanılmayan izin yanar” uygulaması kanuna dayanmaz.
Aracın “devreden gün” alanı bu birikimi taşır. Kullanılan günler önce devreden stoktan düşülür: en eski hak, en önce kullanılan haktır. Stok şeridinde dikey çizgili kareler devreden günleri, kafes desenli kareler bu yıl zaten kullanılmışları gösterir; ikisinin arasında kalanlar takvime çizilebilecek günlerdir.
İznin kullandırılmaması işveren yönünden ayrıca idari para cezası doğurur: m.103, m.53’teki ilke ve esaslara aykırı olarak izin vermeyen ya da eksik veren, m.56’ya aykırı olarak izni bölen ve m.57’ye aykırı olarak izin ücretini süresi içinde ödemeyen işveren için bu durumdaki her işçi bakımından ayrı ayrı ceza öngörür. Ceza tutarı her yıl yeniden değerleme oranıyla arttığı için bu sayfada rakam yazmıyor; yürürlükteki tutar için kanunun güncel metnine bakın.
İznin fiilen kullandırıldığını ispat yükü işverendedir ve bu ispat kural olarak işçinin imzasını taşıyan izin kayıt belgesiyle yapılır. Kayıt tutulmamışsa uyuşmazlıkta işverenin elinde gösterecek bir şey kalmaz.
Ücrete çevrilmesi, zamanaşımı ve izin kaydı
Yıllık ücretli izin hakkından vazgeçilemez (m.53/2) ve iznin ücrete çevrilmesi ancak iş sözleşmesinin sona ermesi hâlinde söz konusu olur (m.59). Sözleşme devam ederken “izin ücretini alayım, izne çıkmayayım” anlaşması işçiyi bağlamaz: ödeme yapılmış olsa bile izin kullandırılmış sayılmaz ve işçi izin hakkını talep etmeye devam edebilir.
İzin ücreti hangi ücrettir
m.57, izin ücretini m.50 yoluyla belirler: esas alınan, fazla çalışma karşılıkları, primler ve sosyal yardımlar hariç çıplak ücrettir. Aynı madde, işverenin izin dönemine ilişkin ücreti işçi izne başlamadan önce peşin olarak ödemesini ya da avans vermesini zorunlu tutar. Sözleşme sona erdiğinde ödenecek izin ücreti ise sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücret üzerinden hesaplanır (m.59) — hakkın doğduğu yılın ücreti üzerinden değil.
Bu, izin ücretinin kıdem tazminatından ayrıldığı noktadır: kıdem tazminatı giydirilmiş brüt ücret üzerinden, izin ücreti ise çıplak ücret üzerinden hesaplanır. İkisini aynı rakamla hesaplayan bir bordro, izin alacağını olduğundan yüksek gösterir.
İzinde çalışma yasağı
Yıllık ücretli iznini kullanmakta olan işçinin izin süresi içinde ücret karşılığı bir işte çalıştığı anlaşılırsa, bu süre için kendisine ödenen ücret işveren tarafından geri alınabilir (m.58). İznin amacı dinlenmedir; ücretli başka bir işte çalışmak o amacı ortadan kaldırır.
Zamanaşımı beş yıldır ve fesihte başlar
İş Kanunu’na 7036 sayılı Kanun’la eklenen Ek m.3, iş sözleşmesinden kaynaklanmak kaydıyla yıllık izin ücreti alacağında zamanaşımını beş yıl olarak belirler. Başlangıç anı m.59’da yazılıdır: zamanaşımı, izin hakkının doğduğu tarihten değil, iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren işler. On yıl önce hak edilmiş bir izin de bu nedenle fesihte istenebilir.
Dava yolu bakımından bir ön koşul daha vardır: izin ücreti bir işçilik alacağıdır ve 7036 sayılı Kanun m.3 uyarınca dava açmadan önce arabulucuya başvurmak dava şartıdır. Arabuluculuk aşaması atlanarak açılan dava usulden reddedilir.
İzin süresi için ödenen ücretler üzerinden sigorta primleri ödenmeye devam eder (m.61). Yıllık izin, sigortalılık bakımından bir kesinti değildir.
İş Kanunu kapsamı dışındaki sözleşmeler
Her hizmet ilişkisi İş Kanunu’na tabi değildir. Kapsam dışında kalan hizmet sözleşmelerinde yıllık izin Türk Borçlar Kanunu m.422–425’te düzenlenir: en az bir yıl çalışmış işçilere yılda en az iki hafta, on sekiz yaşından küçük ve elli yaşından büyük işçilere en az üç hafta ücretli izin verilir. TBK da izin süresinin hizmet sözleşmesi devam ettiği sürece ücrete dönüştürülmesini yasaklar ve izin sırasında ücret karşılığı çalışmayı aynı sonuca bağlar. Ölçünün gün değil hafta olması, iki rejim arasındaki en görünür farktır.
Sık sorulan sorular
Yıllık izne hak kazanmak için kaç ay çalışmak gerekir?
Kıdeme göre kaç gün yıllık izin hakkım var?
İzin süresine denk gelen hafta sonu ve bayram günleri izinden düşülür mü?
Yıllık izin bölünerek kullanılabilir mi?
İznin tarihini işveren mi belirler?
Kullanılmayan yıllık izin bir sonraki yıla devreder mi, yoksa yanar mı?
Çalışırken yıllık iznimi ücrete çevirebilir miyim?
İş sözleşmesi bittiğinde kullanılmayan izin hangi ücret üzerinden ödenir?
Yıllık izin ücretinde zamanaşımı kaç yıldır ve ne zaman başlar?
İzin sırasında hastalanırsam izin uzar mı?
Kaynaklar ve dayanak
- 4857 sayılı İş Kanunu m.53-61, m.103 ve Ek m.3 — İzin süreleri, hak kazanma, bölünme, izne rastlayan tatiller, izin ücreti, fesihte ödeme, idari para cezası ve beş yıllık zamanaşımı
- 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun — İzin süresinden sayılmayan ulusal bayram ve genel tatil günlerinin listesi
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.422-425 — İş Kanunu kapsamı dışında kalan hizmet sözleşmelerinde yıllık izin: en az iki hafta, on sekiz yaşından küçük ve elli yaşından büyük işçilerde en az üç hafta
- 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu m.3 — İzin ücreti alacağında dava açmadan önce arabuluculuk dava şartı; aynı Kanun İş Kanunu’na Ek m.3’ü ekleyerek zamanaşımını beş yıla indirmiştir
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu — Yıllık izin süresi için ödenen ücretler üzerinden sigorta primlerinin ödenmeye devam etmesi (İş K. m.61 atfı)
Son güncelleme: 29 Ağustos 2026. Mevzuat değişebilir; kritik bir karar öncesi yürürlükteki metni kaynağından doğrulayın.
İzin kayıtlarını dosya üzerinde tutmak isterseniz
İzin talebi, onay yazışması ve imzalı izin kayıt belgesi bir uyuşmazlıkta ispatın tamamıdır. Korinsa bu evrakları personel dosyasında toplar, sürümlerini karşılaştırır ve kimin neyi ne zaman gördüğünü kayıt altına alır.